Մեր խաղը լավ չէր ստացվում, մանավանդ, որ "նե վ զաչյոտ" էինք խաղում: Ընդմիջման ժամանակ "Ֆոտոն" խմբի տղաներից մեկը մոտեցավ Աչին ու ջենթլմենին հարիր ձայնով ասաց.
-Կներեք, Ձեր պայուսակն ընկել ա:Մտքում նա ինքն իրեն երևի արդեն ասպետի կոչում էր տվել, գնացել հեռավոր թագավորությունների արքայադստրերի ընկաց պայուսակները բարձրացնելու: Պարզ տեսնում էր, թե ինչպես են չքնաղ օրիորդները իրեն տեսնելուն պես, աննկատ պայուսակները գետնին գցում: Եվ որքան մեծ էր նրա զարմանքը, երբ Աչը բարեհամբույր ժպիտը դեմքին շրջվեց ու ասաց.
- Հա՛, գիտեմ, էտ հատուկ ա արած:
Դե լավ հիմա, ու՞մ հետ չի լինում:
No comments:
Post a Comment